Pomysł nawiązania do europejskich tradycji jazzowych, do muzyki kwintetu Hot Club de France narodził się z okazji setnej rocznicy urodzin Stephane’a Grappelly’ego. W latach 30. był bodaj jedynym jazzmanem z tej strony oceanu, który nie dość, ze należał do wąskiego grona muzyków propagujących w tej części świata jazz, czynił to na instrumencie niezbyt tolerowanym w tej muzyce. Ale to co zrobił, zagwarantowało mu stałe miejsce w jazzowym panteonie i uznanie jeszcze za życia, zarówno sław jazzu, m.in. D. Ellingtona, B. Kessela, jak i klasyki skrzypcowej, m.in. Y. Menuhina, z którym dokonał historycznych wręcz nagrań. Skład zespołu realizującego ten pomysł nawiązuje bezpośrednio do francusko-cygańskiego kwintetu. Gra bowiem bez perkusji, ze skrzypcami, sięga do tradycyjnego repertuaru jazzowego. Pośrednio zaś, co czyni ów pomysł ciekawy i na miarę czasów, pokazuje inną muzykalność, zrozumienie dla tradycji połączone z niezwykle oryginalną wrażliwością. Project Grappelly realizowany jest w dwóch wersjach. Pierwsza z niezwykle sporadycznym udziałem klasycznego skrzypka Krzysztofa Jakowicza (z nim nagrana została płyta) i druga w kwartecie z udziałem Macieja Strzelczyka viol, Andrzeja Jagodzińskiego acc, Konrada Zelmera g i Andrzeja Łukasika cb, który to wszystko wymyślił i zrealizował.

Opole Gospel Choir, utworzony w 2001 przez Jacka Mełnickiego tworzą studenci i absolwenci opolskich, krakowskich, warszawskich i wrocławskich uczelni, doświadczeni wokaliści, wielokrotni laureaci ogólnopolskich konkursów i festiwali piosenkarskich. Obok działalności w chórze z powodzeniem realizują swoje artystyczne pasje w indywidualnych projektach artystycznych. Prezentuje tradycyjną muzykę gospel oraz współczesne odmiany, przynoszące podobnie jak oryginały ewangeliczne przesłania. Dotychczasowe osiągnięcia zespołu zdokumentowane zostały na siedmiu płytach. Trzech autorskich, a pozostałe we współpracy m.in. z E. Urygą, J. Harrington, M. Bałatą, J. Szromem, R. Rynkowskim oraz Jazz Band Ball Orchestra i Big Warsaw Band. Na płycie ukazało się też oratorium Bo ma duszę z librettem E. Brylla i muzyką S. Fiałkowskiego. Jest laureatem licznych nagród muzycznych i współgospodarzem opolskiego festiwalu piosenki.

Dobiega trzydziestki na estradzie, ale jego muzycy znani są od dawna z innych grup dixielandowych, m.in. z Vistuli River Brass Band, Jazz Band Ball Orchestra, Old Timers, Gold Washboard i Prowizorki Dżez Będ. Nowy „stary” skład zdopingował zespół do dalszego poszukiwania repertuaru. Aby nie ograniczać się wyłącznie do standardów dixielandowych, sięgnęli ostatnio do piosenek Marii Koterbskiej. W nagraniu płyty Powracająca melodyjka i w koncercie pod tym samym tytułem wystąpią: Zbigniew Kmiciński p, Bogdan Ignatowski g, voc, Ireneusz Kozłowski cb, Marek Kucharski ts, Jerzy Więckowski dr, lider, Wojciech Milewski tp, hca oraz Ewa Konarzewska voc.

Właśc. Leszek Teofilak, prezenter dyskotekowy. W Iławie i okolicach znany jest każdemu bywalcowi dyskotek, a także z anteny regionalnych rozgłośni radiowych. Zaczynał, gdy dyskoteki w Polsce obchodziły piąte urodziny (1975). Zawodowy gust skupia jak zawsze na muzyczne modzie i na nieśmiertelnych evergreenach. Eksperymentalnie sprawdzimy w tym roku, czy DJ Jazz to dobry pomysł.